Show us what you've got.
 
IndexKalenderFAQZoekenGebruikerslijstGebruikersgroepenRegistrerenInloggen

Deel | 
 

 Het ziekenhuis

Ga naar beneden 
Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4, 5 ... 10 ... 16  Volgende
AuteurBericht
August

avatar

Posts : 226
Join date : 28-09-11

BerichtOnderwerp: Re: Het ziekenhuis   wo nov 16, 2011 11:01 am

August draaide zijn ogen naar het meisje wat naast zijn bed kwam staan. Het duurde een paar seconden voor hij haar herkende, maar glimlachte toen licht. 'heey, sorry dat ik de afspraak heb gemist.' Zei hij zacht. Het was het eerste waar hij aan dacht, dat hij haar had laten zitten. Ook al had hij er misschien niet veel aan kunnen doen, hij voelde zich toch schuldig. Hij was in ieder geval wel blij dat Alex er was, het zorgde ervoor dat hij zich al meteen een stuk beter voelde.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Alex

avatar

Posts : 280
Join date : 27-09-11

BerichtOnderwerp: Re: Het ziekenhuis   wo nov 16, 2011 11:26 am

Alex glimlachte even toen hij zich verontschuldigde, hij had er helemaal niets aan kunnen doen. En zelfs als dat wel het geval zou zijn zou het haar niets meer uitmaken. Ze was gewoon zo blij dat het de goede kant op leek te gaan. Trouwens, ze voelde zich zelf schuldig. Hij was in elkaar geslagen terwijl hij op weg naar haar was en ze was kwaad op hem geweest toen hij niet was komen opdagen. Heel voorzichtig, bang om hem pijn te doen, streek ze even over zijn hand. Het was maar een klein gebaar, maar ze hoopte hem hiermee duidelijk te maken dat ze er voor hem was.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
August

avatar

Posts : 226
Join date : 28-09-11

BerichtOnderwerp: Re: Het ziekenhuis   do nov 17, 2011 8:33 am

Ondanks dat hij op veel plekken pijn voelde, voelde hij de lichte streling van haar warme vingers over zijn hand wel. Hij wilde niet dat ze weggingen en sloot zijn hand dan ook om die van haar vast te hebben. Het leek voor een moment dat de rest van de wereld weg gevallen was en dat alleen zij nog over waren, maar dat was niet zo, want Alex was in gesprek geweest toen ze binnenkwam, besefte hij. 'Wie is er nog meer?' Vroeg hij nieuwsgierig aan haar terwijl hij haar hand weer losliet. De luttele seconden waren toch fijn geweest, al wist hij niet of zij zich er wel prettig bij voelde. Hij wist eigenlijk helemaal niet hoe het nu zat tussen hen, hij wist heel goed dat hij om haar gaf, heel veel, maar kon nou niet zeggen of het hetzelfde bij haar was. Ze gaf wel om hem, dat moest wel, want anders was ze hier toch niet geweest?
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Alex

avatar

Posts : 280
Join date : 27-09-11

BerichtOnderwerp: Re: Het ziekenhuis   do nov 17, 2011 9:04 am

Alex glimlachte, ze was blij dat hij het goed en het misschien zelfs fijn vond dat ze er was. Ook zat er wat leven en emotie in zijn gezicht, wat voor haar wat goeds betekende. "Het meisje dat de politie heeft gebeld," zei ze terwijl ze de jalozie die ze voelde probeerde te verbergen. Ze wilde dat ze daar bij hem had kunnen zijn. Maar ze hield zichzelf voor dat ze blij moest zijn dat er iemand bij hem was geweest, anders had hij hier misschien niet gelegen. Er liep een rilling over haar rug bij die gedachte. Nee, dan had ze liever de jaloezie. Ze hield de hele tijd haar blik op August gericht, bang dat hij zou verdwijnen als ze zou wegkijken.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Micheal

avatar

Posts : 263
Join date : 18-10-11

BerichtOnderwerp: Re: Het ziekenhuis   ma nov 21, 2011 9:29 am

August fronsde toen hij het meisje herinnerde en een moment vroeg hij zich af wat ze hier deed. Het was haar schuld dat hij hier lag. Maar meteen erna bedacht hij dat dat onredelijk was. Hij had haar niet hoeven helpen, hij had haar gewoon het spul kunnen laten kopen en weggaan, zonder zich ermee te bemoeien. 'Oh...' Zei hij dus maar kortweg. Even bleef hij stil, maar vertelde zichzelf dat hij wel wat blijer kon reageren op haar bezoek. Daarom zei hij ook met een schaapachtige grijns:' Ik ben blij dat je er bent.'
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ynary

avatar

Posts : 471
Join date : 24-09-11

BerichtOnderwerp: Re: Het ziekenhuis   di nov 22, 2011 8:52 am

Alex draaide nu wel even haar hoofd naar het meisje, al was het maar om de jaloezie die even over haar gezicht vloog voor August te verbergen. Nog steeds vertelde ze zichzelf dat ze heel erg onredelijk en gemeen was. Dit meisje had hem gered, maar daar leek haar gevoel zich niets van aan te trekken. Van wat er voor was gebeurd had ze geen idee, anders had ze het misschien omgedraaid en August als de held gezien. Snel draaide ze haar hoofd ook weer terug, al zat zijn gezicht onder de blauwe plekken en schrammen, nog steeds vond ze hem de leukste jongen die ze kende. Al kwam dat meer door het gevoel dat ze nog steeds had als ze naar hem keek.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Layla

avatar

Posts : 220
Join date : 18-11-11

BerichtOnderwerp: Re: Het ziekenhuis   wo nov 23, 2011 10:09 am

Sahirah stond er een beetje verloren bij, haar handen had ze in de zakken van haar sweatshirt gestopt en draaide er zenwuachtig rondjes mee. Zeker toen het gesprek haar kant op ging. Haar donkere ogen gngen even schichtig naar Alex en August terwijl ze op een stoel, zo dicht mogelijk bij de deur ging zitten. Maar dicht bij genoeg om het gesprek te kunen volgen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jules

avatar

Posts : 830
Join date : 25-10-11

BerichtOnderwerp: Re: Het ziekenhuis   do dec 01, 2011 7:08 pm

NEW:
~~
Collin leunde met zijn hoofd op het bed. Hij zat voorovergebogen en keek naar Ynary vanuit zijn positie. Hij had al bijna 48 uur niet meer geslapen. Haar hand liet hij niet los. Ze zag er nog kleiner en dunner uit in het grote steriele ziekenhuisbed dan ze al was. Toen de ambulance eindelijk was gekomen waren ze naar het ziekenhuis gegaan en had Collin haar eerst een uur of twee niet mogen zien. De wonden op haar polsen waren gehecht en verbonden. Collin was bang. Ze was zo enorm veel bloed verloren dat de artsen niet zeker wisten of ze wakker zou worden. Ze dachten dat het misschien al te laat was. Ynary was nog niet bijgekomen de 12 uur dat ze hier waren, zijn totale gevoel van tijd was hij kwijt, voor hetzelfde geld zaten ze hier al twee dagen, of twee uur, hij wist het niet.. Ze had alleen nog geslapen. Collin kon het niet, wat als hij in slaap viel en ze werd wakker, of erger, als hij in slaap viel op het moment dat ze zou sterven. Hij had nog niet gehuild, dat besef had hij nog niet gehad, alles wat er gebeurde leek als een film langs hem heen te gaan, het was niet waar, er was niets gebeurd, hij zou zo wakker worden en dan zou alles over zijn. Enriqué zou hen uit de kranten gehouden hebben en Ynary zou niet eens op het idee gekomen zijn. Het was allemaal zijn schuld. Er was niets aan de hand geweest als hij er niet was geweest. Als hij die avond niet met haar weg gegaan was, als ze hem nooit ontmoet had. Als ze het dan zou overleven zou Collin zelfs dat ervoor over hebben. Maar nu was hij te laat, hij kon het niet meer ongedaan maken. Dus hij bleef wachten, wachten tot ze haar ogen weer open zou doen. Hij zag er verfromfraaid uit, zijn blouse was nog gescheurd en hij zat onder het bloed, dat van hem of dat van haar, hij wist het niet. Hij had geweigerd zijn hand te laten verbinden omdat hij haar niet in de steek wilde laten, in plaats van te douchen, om al het bloed wat hij op zijn kleren had eraf te wassen, had hij buiten de kamer waar zij was op de grond zitten wachten. Mensen keken hem raar aan, en sommigen herkenden hem, maar ze hadden allemaal het fatsoen hem alleen te laten en geen foto's te maken. Zijn haar stak alle kanten uit en zijn gezicht zat vol vegen. Zijn ogen lieten haar niet los, nooit niet. En er stond een angst in die hij al lang niet meer gevoeld had.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ynary

avatar

Posts : 471
Join date : 24-09-11

BerichtOnderwerp: Re: Het ziekenhuis   vr dec 02, 2011 12:25 pm

Het eerste dat Ynary merkte toen ze langzaam wakker werd was dat ze moe was. Zo verschrikkelijk moe. Ze had er geen flauw benul van dat ze net minstens 12 uur had geslapen. Dat ze helemaal niets meer zou moeten denken of voelen had ze nog niet door. Haar hoofd wilde nog niet ze ver terugdenken. Toen ze voorzichtig haar ogen wilde openen merkte ze dat dit nog niet zo simpel was. Het leek op het moment zelfs een onmogelijke opgave. Dat ene spiertje, om gewoon haar ene ooglid iets op te tillen wilde niet meewerken. Over haar hele lichaam voelde ze zich slap en bijna gleed ze weer weg in de diepe slaap. Maar net voordat ze weerweggleed realiseerde ze zich dat dit niet kon. Ze hoorde niets meer te voelen, ze was dood. De verbazing en schrik hielpen haar haar ogen open te doen, niet veel en meer dan een streep licht zag ze niet, maar het was iets.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jules

avatar

Posts : 830
Join date : 25-10-11

BerichtOnderwerp: Re: Het ziekenhuis   vr dec 02, 2011 10:49 pm

Collin schoot omhoog, opeens veel meer energie hebbend. "Ynary" fluisterde hij met verstikte stem "Ynary, kan je me horen? Ik ben er, alles word goed" zei hij terwijl hij in haar hand kneep. Haar ogen leken nog niets te zien, maar hij hoopte dat ze hem kon horen. Een vaag gevoel van vreugde overspoelde hem. "Ynary" bleef hij maar fluisteren. Ze was er weer, ze was er en zou niet heel snel weggaan. Maar hij was nog steeds bang, bang dat ze niets meer van hem wilde, die angst schoof hij opzij, hij wilde nu met haar zijn, bij haar zijn, zo lang dat kon, straks kon ze hem wegsturen als ze wilde. En hij zou dat begrijpen, hij zou naar haar luisteren en als ze dat wilde nooit meer iets van zich laten horen, hoe moeilijk dat ook was. Het zou lijken alsof heen 'ons' er nooit geweest was, maar voor nu was Collin alleen even blij. Hij wilde haar knuffelen, haar in zijn armen nemen, haar laten zien hoeveel hij van haar hield, maar hij durfde niet, hij was bang dat hij haar pijn zou doen, dat ze het niet zou willen. Een zuster kwam de kamer binnen en schrok er een beetje van haar ogen geopend gezien. "goedemorgen meisje, laat eens even naar je kijken" zei ze, alsof Ynary elf was. Ze liep naar hen toe en liet Collin haar hand gewoon vasthouden. Ze pakte een lichtje en scheen in haar ogen. "kan je al iets zeggen?" vroeg ze "je moet nog erg zwak zijn, heb je pijn? als je pijn hebt en nog niets kan zeggen moet je even twee keer in zijn hand knijpen, kan je dat?"
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ynary

avatar

Posts : 471
Join date : 24-09-11

BerichtOnderwerp: Re: Het ziekenhuis   za dec 03, 2011 1:17 am

Ynary hoorde Collin's stem alsof hij van heel ver weg kwam, alsof hij aan het einde van een hele lange tunnel stond in plaats van dat naast haar zat en haar hand vasthield. Collin, schoot het door haar heen, hij is hier. Eerlijk gezegd wist ze niet of ze dat fijn vond, ze had hem geen pijn willen doen. Het was niet zijn schuld en ze wilde niet dat hij verdriet om haar had. Als ze dit een paar maanden geleden had gedaan was er niemand geweest die om haar had getreurd, die naast haar bed had gezeten en haar hand had vastgehouden. Maar nu had ze iemand pijn gedaan, en wel de enige persoon die ze absoluut geen pijn wilde doen. Zie je wel, daarom was het het beste als ze er niet meer was. Als iedereen haar gewoon kon vergeten en ze voor altijd zou verdwijnen. Ze werd uit haar gedachten gehaald door een andere stem en daarna een fel lichtje in haar oog. Verblind sloot ze haar ogen weer en draaide weg van het licht. Pijn? Nee ze had geen pijn, geen lichamelijke dan. Maar de psychische pijn die haar ertoe had gebracht dit te doen was er nog steeds en zou er naar haar idee ook altijd blijven. Iedereen zag haar nog steeds als het meisje dat Collin van Ynary had gestolen. Ook de blikken vol medelijden kon ze niet aan, mensen zagen haar en dat wilde ze niet, had ze ook nooit gewild.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jules

avatar

Posts : 830
Join date : 25-10-11

BerichtOnderwerp: Re: Het ziekenhuis   za dec 03, 2011 4:57 am

De zuster onderzocht Ynary nog even verder en zei toen. "alles komt wel weer in orde, maar ik zal een afspraak maken met de psychiater." haar woorden waren op Collin gericht, iets wat hem enorm stoorde. "geen psychiater" zei hij vastbesloten. "jamaar..." begon de vrouw rustig. "geen psychiater zei ik" Collins stem was koud als hij tegen de vrouw sprak, het moet er raar uitgezien hebben, een jongen met rode ogen van het niet-slapen die helemaal onder het bloed zat met gescheurde kleren. De vrouw gaf het niet op. "maar moet de patiënt het niet zelf kiezen dan?" vroeg ze. Daar werd Collin even stil van. "laat haar er zelf maar mee komen als ze er een nodig heeft" zei hij terwijl hij de vrouw ijskoud aankeek. Ynary was hier maar net levend vanaf gekomen en die vrouw kon alleen aan een psychiater denken. Toen ze weg was drukte Collin Ynary's verbonden hand tegen zijn wang. Voor hem maakte het even niets uit dat ze de belofte gebroken had, zich niet aan afspraken gehouden had, het zijn schuld was dat ze hier lag, ze lag hier, en ze leefde, dat was alles wat telde nu. Toen begonnen de tranen over zijn wangen te lopen. Hij was haar bijna kwijt geweest. Het kwam als een ijzerhard besef, alsof hij opeens een hamer op zijn hoofd kreeg. Ze was bijna weggeweest. Hij snufte en probeerde haar niets te laten merken, iets waar hij enorm in faalde aangezien hij haar hand niet losgelaten had.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ynary

avatar

Posts : 471
Join date : 24-09-11

BerichtOnderwerp: Re: Het ziekenhuis   za dec 03, 2011 5:11 am

Ynary voelde een koude stroom door haar lichaam trekken bij het woord 'psychiater'. Ook raakte ze bijna in paniek. Ze wilde niet naar een psychiater, dat zou ze niet aankunnen! Bang gaf ze een kneepje in Collin's hand. Ze werd weer wat rustiger toen ze Collin tegen de vrouw in hoorde gaan. Al maakte het dat ze zich alleen nog maar schuldiger ging voelen. Ze had hem in de steek gelaten en hem pijn gedaan. Dat gevoel werd alleen maar versterkt toen ze wat nats tegen haar hand voelde. Was hij... aan het huilen. Voorzichtig opende ze haar ogen en haar mond iets. "Collin, niet huilen... niet voor mij..." fluisterde ze met een zwakke krakende stem. Het koste veel moeite om iets te zeggen, haar tong voelde als schuurpapier aan en elke beweging kostte ongelofelijk veel energie. Doordat hij moest huilen voelde ze ook haar ogen gaan prikken. Ze wilde niet meer, maar ze wilde hem ook geen pijn doen en het enige dat ze nu had gedaan was hem pijn doen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jules

avatar

Posts : 830
Join date : 25-10-11

BerichtOnderwerp: Re: Het ziekenhuis   za dec 03, 2011 5:23 am

Door haar woorden probeerde hij de tranen te stoppen, maar ze gingen alleen harder stromen. "Ynary het spijt me zo" huilde hij. "ik heb alles geprobeerd, Enriqué heeft alles geprobeerd, Sacha heeft de kranten zelfs geprobeerd om te kopen" het was zijn schuld, het was allemaal zijn schuld. "hoe gaat het nu met je, ben je weer oké? Wil je iets hebben? Moet ik een glaasje water voor je inschenken?" Hij voelde zich weer die kleine jongen die alles voor zijn moeder zou willen doen, alleen om haar weer wakker te laten worden, om de mogelijkheid te hebben haar in zijn kleine armpjes te nemen. Dat was ook wat hij nu het liefst bij Ynary wilde doen, haar in zijn armen nemen en haar niet meer loslaten. Hij had haar bijna voor altijd los moeten laten en de tranen bleven over zijn wangen lopen. 'Ze is er nog' schoot steeds maar door zijn hoofd. Zij was de enige voorwie hij zo kon huilen op dit moment. Ze was het waard, voor hem was zij alles waard.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ynary

avatar

Posts : 471
Join date : 24-09-11

BerichtOnderwerp: Re: Het ziekenhuis   za dec 03, 2011 5:39 am

Ynary schudde zwak haar hoofd. Het was niet zijn schuld, het was haar schuld dat hij zich nu zo slecht voelde. Zij had moeten weten dat geluk niets voor haar was en ze hoorde niet in zijn wereld. Niet in deze wereld. Het deed aan de ene kant pijn om dat te denken, wetend dat ze hem toch weer zoveel pijn zou moeten doen. Maar het voelde ook als een verlossing. "Ik hoor hier niet," zei ze dan ook maar. Het schuldgevoel werd alleen maar sterker. Maar het was raar dat hij en de zuster net ook, dachten dat het gewoon weer goed met haar ging. Alleen maar omdat het niet was gelukt zou ze zich opeens weer goed voelen? Het speet haar, maar dat was niet zo. Ze had nog net zo veel het gevoel dat ze hier niet hoorde en beter kon verdwijnen.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jules

avatar

Posts : 830
Join date : 25-10-11

BerichtOnderwerp: Re: Het ziekenhuis   za dec 03, 2011 5:50 am

"nee je hoort inderdaad niet in een ziekenhuis" zei Collin zacht. "maar Ynary, wil je dat nooit meer doen, ik heb je nodig..." hij wist hoe verschrikkelijk egoïstisch dat was. Maar het was waar, hij kon niet zonder haar. Ze was als de lucht om te ademen, de zuurstof waar zijn longen naar snakten (I know clichée :S) Plotseling voelde Collin hoe moe hij was, hij geeuwde kort en keek Ynary toen weer aan. Kneep even in haar hand om te kijken of ze echt was. Hij wist dat het moeilijk ging worden. Ynary had serieuze psychische problemen, maar samen zouden ze het kunnen, hij zou voor een tijdje alles laten liggen, er helemaal voor haar zijn. Hij wilde niet zonder haar en een gedachte bekroop hem, wat zou hij gedaan hebben als hij haar niet optijd gevonden had, wat als hij haar daar niet op de grond gevonden had? Hij had een soort afkeer voor mensen die zichzelf het leven namen, omdat dat niet iets was waar je zelf voor moest kiezen, er waren genoeg mensen die door hadden willen leven en dat niet konden, hij vond het oneerbiedig tegenover hen. De mensen die al gestorven waren, de mensen die die keuze niet gehad hadden. Maar nu Ynary het geprobeerd had leek zijn hele geloof uit elkaar gespat. Hij voelde zich door de war en een beetje misselijk. Wat had hij gedaan als ze er niet meer geweest zou zijn nu, had hij doorgeleefd? Had hij de geboorte van het kindje van Enriqué en Diane mee kunnen maken?
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ynary

avatar

Posts : 471
Join date : 24-09-11

BerichtOnderwerp: Re: Het ziekenhuis   za dec 03, 2011 6:37 am

Ynary schudde weer haar hoofd, ze vond het ziekenhuis niet fijn maar dat bedoelde ze niet. "Ik hoor nergens," fluisterde ze. Ze dacht niet dat ze nog veel kon zeggen, het was al amper fluisteren te noemen. Weer voelde ze de tranen opkomen, ze wilde hem geen pijn doen. Maar ze kon het hem niet beloven, het niet eens zeggen. Pas toen ze Collin zag gapen zag ze echt hoe slecht hij eruit zag. Hoelang had ze hier gelegen? Aan Collin te zien toch een hele tijd. Ze werd nog witter dan ze al was. Wisten haar oom en tante al, of, en ze raakte nu echt bijna in paniek, wat als dit ook in een tijdschrift zou komen te staan? Ze moest haar best doen niet te gaan hyperventileren. Eigenlijk had ze gedacht dat ze hier maximaal een paar uur had gelegen, maar Collin's uiterlijk en moeheid zeiden anders. Bang sloot ze haar ogen, opeens leek het ziekenhuis niet zo vervelend meer. Hier zou niemand heen komen... toch? Hier zou ze veilig zijn en hier zou niemand behalve Collin naartoe komen... Ze geloofde zichzelf niet en zag in haar hoofd al een groep mensen door de deur komen om naar haar te kijken.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jules

avatar

Posts : 830
Join date : 25-10-11

BerichtOnderwerp: Re: Het ziekenhuis   za dec 03, 2011 11:06 pm

"Ynary je hoort bij mij" zei Collin fel, feller als het bedoeld was. Hij wilde niet dat Ynary zo dacht, hij wilde dat ze dit wilde, dat ze wilde leven. Dat ze net zo graag bij hem wilde zijn als hij bij haar. Maar het was niet iets dat hij kon sturen. Hij wilde haar beschermen, tegen die gedachten, voor zichzelf. Maar kon hij dat? Het leek een onmogelijke taak, die hij toch graag voor Ynary over had. Hij wist dat het hem kon breken, maar geloofde niet dat er iets hem nu zo erg kon breken als haar verliezen. De mogelijkheid dat hij haar verloor was zo enorm eng. Zijn hoofd voelde zwaar en zijn ogen voelden moe, alsof ze elk moment dichtvielen, Ynary was in zekerheid, dus wat belette hem. Hij ging met zijn hoofd op het bed liggen naast haar hand die hij niet losliet en keek haar vanuit die positie aan. "moet ik een glaasje water voor je halen?" vroeg hij toen, een geeuw onderdrukkend. Maar hij was al te ver weg om een antwoord nog te kunnen horen. Zijn ogen vielen dicht en vlak voor hij in slaap viel fluisterde hij nog "ik ben blij dat je er nog bent..." Toen viel hij in slaap en ook in zijn slaap liet hij haar hand niet gaan. Hij droomde niet, daarvoor was hij te lang wakker geweest.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ynary

avatar

Posts : 471
Join date : 24-09-11

BerichtOnderwerp: Re: Het ziekenhuis   ma dec 05, 2011 4:08 am

Ynary voelde hoe haar tranen begonnen te stromen toen hij zei dat hij blij was dat ze er nog was, gelukkig viel hij ook op dat moment in slaap en kon hij haar tranen niet meer zien. Het was een gelukje dat ze altijd zonder geluid had gehuild, dus dan zou ze hem ook niet wakker maken. Ze wilde bij hem zijn, maar ze was bang waar ze dan doorheen zou moeten. Het niets leek een gemakkelijke, laffe oplossing. Maar daarvoor zou ze Collin zo ongelofelijk veel pijn moeten doen en nu ze hem zo zag deed haar dat ook pijn. Met nog steeds tranen die over haar wangen liepen pakte ze een tissue die op het kastje naast haar bed lag en ging daarme zachtjes over Collin's gezicht heen en veegde zo het bloed en de vegen weg. Maar al snel merkte ze ook dat het steeds moeilijker werd om haar ogen open te houden. Door al het bloed dat ze was verloren was ze erg moe. Langzaam liet ze zich weer op het bed zakken en viel ze ook weer in slaap. Ze had het gevoel dat ze wel voor altijd zou kunnen slapen zonder ooit echt uitgeslapen te zijn.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jules

avatar

Posts : 830
Join date : 25-10-11

BerichtOnderwerp: Re: Het ziekenhuis   ma dec 05, 2011 11:41 pm

Collin sliep licht en glimlachte toen ze met een tissue over zijn wangen ging. Maar hij sliep wel door. Toen hij zo'n twaalf uur later wakker werd ging hij rechtop zitten en wreef even met zijn hand de haren uit haar gezicht. Hij wilde weten wat er in haar hoofd omging, waarom ze het allemaal gedaan had. Hoe ze het had kunnen doen... Zijn leven leek te bestaan uit Ynary en hij wilde het niet anders. Hij wilde dat ze altijd het hoofdbestanddeel van zijn leven zou blijven.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ynary

avatar

Posts : 471
Join date : 24-09-11

BerichtOnderwerp: Re: Het ziekenhuis   di dec 06, 2011 5:14 am

Ynary werd even later ook wakker en wreef slaperig in haar ogen. Eerst had ze niet door waar ze was en keek ze angstig naar het infuus dat aan haar hand zat. Maar al snel viel haar blik op Collin en werd ze weer wat rustiger. Al was ze nog steeds niet helemaal gekalmeerd, ze lag tenslotte in een ziekenhuis met ernstig bloedverlies. Ze liet zich weer achterover tegen het kussen zakken waardoor haar zwarte haren zich uitspreiden over het kussen. Het was raar, maar nog steeds voelde ze zich moe. Niet zo erg als straks en ze zou zonder moeite wakker kunnen blijven maar echt wakker was ze niet. Licht glimlachte ze naar Collin, ze moest eerlijk zeggen dat ze toch wel blij was dat hij er was. Al kreeg ze weer een schuldgevoel toen ze naar hem keek.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jules

avatar

Posts : 830
Join date : 25-10-11

BerichtOnderwerp: Re: Het ziekenhuis   di dec 06, 2011 5:42 am

laten we nog iets gebeuren in deze meet? (ik moet ernaartoe zien te werken dat collin nu dus verlatingsangst heeft, maar ik weet niet hoe...)
~~
Collin glimlachte even naar Ynary. "goede morgen" zei hij zachtjes. "ik denk dat ik maar even ga douchen" hij was al bijna twee dagen niet gedouched en zat nog steeds onder het bloed wat nu als zwarte opgedroogde korsten op zijn huid geplakt zat.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ynary

avatar

Posts : 471
Join date : 24-09-11

BerichtOnderwerp: Re: Het ziekenhuis   wo dec 07, 2011 8:17 am

New

Ynary vond het eigenlijk helemaal geen goed idee om naar een psycholoog te gaan. Haar ervaring waren dat die mensen alleen maar vervelende herinneringen naar boven haalden. Daarom had ze nu ook perse gewild dat Collin er was. Door er alleen al te zijn gaf hij haar steun. Zenuwachtig tikte ze met de neus van haar schoen op de grond, eigenlijk wilde ze weer niet kunnen praten zoals net na de dood van haar ouders. Toen had ze helemaal niets hoeven zeggen tegen de psycholoog, alleen maar hoeven luisteren en knikken. Op een gegeven moment wist de psycholoog dan ook niets meer om te zeggen en dan kon ze gaan.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Jules

avatar

Posts : 830
Join date : 25-10-11

BerichtOnderwerp: Re: Het ziekenhuis   wo dec 07, 2011 8:25 am

Collins haar was verwaaid. Hij was enorm bang geweest onderweg. Waarom wist hij niet, maar Ynary was niet bij hem en daar maakte hij zich enorm druk over. Wat als er iets gebeurde terwijl hij er niet was, of niet op tijd zou komen, hij was nu al twee keer aangesproken op te hard lopen door de gangen en was een keer geflitst voor te hard rijden. Toen hij Ynary zag zitten vloog hij bijna letterlijk op haar af en sloeg zijn armen om haar heen. Hij voelde hoe zijn hart langzamer ging kloppen en hij langzaam weer rustig werd. Hij sloot zijn ogen en snoof haar geur op. Ze was oké, er was niets aan de hand. Hij was al de hele tijd zo, sinds hij haar alleen gelaten had, en kon bijna niet ophouden met trillen. Was ze een verslaving?

~
als je het een beetje vaag vindt ik probeer verlatingsangst in een extreme vorm te laten zien.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Ynary

avatar

Posts : 471
Join date : 24-09-11

BerichtOnderwerp: Re: Het ziekenhuis   wo dec 07, 2011 8:33 am

Ynary was blij dat hij er was maar was eerlijk gezegd toch wel verbaasd dat hij zo enthousiast was om haar weer te zien. Ze sloeg ook haar armen om hem heen en verborg haar gezicht in zijn schouder en glimlachte licht. Ze schrok toen ze merkte dat hij aan het trillen was, was hij ziek? "Collin, gaat het wel?" Zei ze terwijl ze hem vragend aankeek. Hij was er wel de hele tijd voor haar maar als er iets met hem aan de hand was wilde ze hem daar ook mee helpen. Ze wilde niet altijd het kleine meisje zijn dat niet goed voor zichzelf kon zorgen en anderen nodig had. Het klopte soms dan wel, maar ze wilde hem ook helpen, bovendien voelde ze zich dat ook verplicht tegenover hem.
Terug naar boven Ga naar beneden
Profiel bekijken
Gesponsorde inhoud




BerichtOnderwerp: Re: Het ziekenhuis   

Terug naar boven Ga naar beneden
 
Het ziekenhuis
Terug naar boven 
Pagina 4 van 16Ga naar pagina : Vorige  1, 2, 3, 4, 5 ... 10 ... 16  Volgende

Permissies van dit forum:Je mag geen reacties plaatsen in dit subforum
Franklin High :: Het RPG :: New York en de rest van de VS.-
Ga naar: